COELLIÑO =)

Fíxeno en clase de Multimedia con Illustrator ... porque me aburría... jaja

BIO - LADA

LATE-XA LATE-XA CORAZÓN TOLO.
NON TE DERRUMBES AGORA
MEU PEQUENO.
NON TARDES TANTO,
NON CHORES TAN-POUCO.
NON TORNES SOMBRA.
O TEU PERFUME DOCE-MENTE
VERQUIDO EN TERRA RESQUEBRAXADA.

Fago forza cos dedos cravando as unllas na dura terra, desfágoas vivas. Non podo coller o sangue que esvarou polas raíces aquelas que adormecen no profundo. Non podo recuperar o líquido e botalo á gorxa. Recollo puñados de terra apenas mollada, úntome con ela o corpo, os beizos, a lingua, os dentes, as feridas todas, a vaxina. Quérome limpar daquela suciedade toda. Liparme con terra. Mesturo o meu corpo coa natureza, quero convertirme en vida. Sei que estou indo xa. Quero ser enerxía que logo faga frores, árbores, froitos grandes e zumentos, choiva, tormentas e tempestades, ríos, torrentes, raíces fortes. Non quero ficar sucia nesta fraga ata desaparecer nela, quero convertirme nela. Sei que esou indo xa. Teño a boca chea de terra e de herbas, de sementes e de bichos; o aire non pasa. Afogo na terra, aférrome as prantas, descuido os meus ollos que se volveron vidro. Repouso temblorosa cada minutiño máis queda… máis queda… máis queda…

CRUXE UNHA POLA ALÓ Ó LONXE.
SEGURAMENTE POUSOUSE UN PAXARO GRANDE,
TAMÉN PUIDO SER UN RAPOSO
QUE PASOU LIXEIRO SALTANDO,
OU SERÍA UNHA LEBRE,
OU CALQUEIRA ANIMAL QUE ANDE POLO BOSQUE.
TAMÉN PUIDO SER O VENTO,
ESTA NOITIÑA AZOTA FRÍO E FORTE.
TAMÉN PODE SER AQUEL HOME
QUE MARCHA LAVALAS MANS E A ROUPA,
OU ENTERRALA NAVALLA DEBAIXO DALGÚN ROBLE,
OU QUE, SIMPLEMENTE, BOTOU A ANDAR POLO BOSQUE.
FOI O ÚLTIMO SON QUE GRABOU A MIÑA MEMORIA.

Dibuxo, demos

EN MEMORIA DE

Láminas

(do ano 2005)

O que está de moda

prométoche que non o farei nunca máis...